هر گز نميرد آنكه نامش زنده شد به عشق
درگذشت فقيه گران قدر حضرت آيت الله العظمي منتظري بر عموم مسلمان جهان تسليت باد.
آزاد مرد بهشت ارزانی ات باد.
حسینعلى منتظرى در سال 1301 خورشیدى (1340 هجرى قمرى - 1922 میلادى ) در شهر نجف آباد - 24 کیلومترى غرب اصفهان - در خانواده اى زحمتکش به دنیا آمد.
پدر ایشان مرحوم حاج على کشاورز ساده اى بود که در کنار کار روزانه اش با کتاب و کتابخانه دمساز، و معلم اخلاق و مدرس قرآن بود; و با این دو توشه پر ارج سالهاى پایانى عمر شریف خود را به رغم سختى روزگار با منبر و محراب گذراند، و تا سال 1368 خورشیدى که روى در نقاب خاک برکشید لحظه اى از آموختن و آموزش باز نایستاد.
مادر ایشان بانویى متقى و پرهیزگار بود که در تربیت و رشد دینى او سعى وافر داشت ، تا آنجا که در دوران شیرخوارگى همواره تلاش مىکرد با وضو به فرزند خود شیر دهد، و در دوران کودکى او را همراه خود به مجالس آموزش قرآن و سخنرانى مىبرده تا از این طریق روحیه مذهبى فرزند خود را آماده تر و افزون تر سازد. او در سال 1349 خورشیدى اندکى پس از آزادى فرزندش از زندان شاهنشاهى دارفانى را وداع گفت ; رحمة الله علیهما.
آیت الله منتظرى از هفت سالگى آموختن را با ادبیات فارسى و سپس صرف و نحو عربى آغاز کرد، و در سن 12 سالگى با ورود به حوزه علمیه اصفهان مسیر خویش را به سوى پیشرفت علمى انتخاب کرد. او هفت سال در اصفهان با تلاشى تحسین انگیز بسیارى از کتابهاى فقهى ، ادبى و فلسفى را به تنهایى یا نزد اساتید بزرگى چون حاج آقا رحیم ارباب و حاج شیخ محمدحسن عالم نجف آبادى خواند، و در جوانى آموزگار بنام آن علوم گردید.
در سن 19 سالگى در حالى که به دلیل جهد وافر در فراگیرى علم و دانش فردى سرآمد گشته بود، اصفهان را به قصد ادامه تحصیل در قم ترک نمود.
آیت الله العظمى حاج شیخ حسینعلى منتظرى ، اندیشمند و متفکر بزرگ اسلامى است که به دلیل نقش موثرش در انقلاب اسلامى ایران و موضع گیریهاى علمى و سیاسى قابل توجهى که در نیم قرن اخیر داشته است ، در ردیف مهمترین شخصیت هاى علمى و انقلابى جهان معاصر قرار دارد.
این روحانى آزاده که جمع کثیرى از شیعیان ایران و جهان در احکام اسلام از او تقلید مىکنند، بیش از سایر مراجع تقلید در معرض قضاوت عمومى قرار دارد.
کسى که در مهمترین حادثه ایران معاصر، یعنى تأسیس جمهورى اسلامى ، دومین شخصیت محسوب مىشود، امروزه مورد بى مهرى مقامات این جمهورى قرار گرفته است . وى به دستور شاگردان ناسپاس خویش به جرم نصیحت و خیرخواهى بیش از پنج سال در منزل مسکونى اش زندانى بوده و در شانزده سال اخیر بیشترین محدودیت ها نسبت به او اعمال شده است .